طراحی هواپیمای آذرخش به طرز چشم گیری شبیه هواپیمای جنگنده - بمب افکن F/A 18 ساخت [[آمریکا] است که به اختصار F18 خوانده می شود. بیشترین شباهت در دو سکان عمودی زاویه دار نسبت به محور طولی و صفحات جانبی در کناره های هواپیما تا کناره کابین می باشد. لازم به ذکر است نمونه اولیه - هواپیمای اف5 - دارای یک سکان عمودی بوده و فاقد صفحات مذکور در کنار بدنه می باشد. در ضمن لازم به ذکر است که سابقه طراحی هواپیما جنگنده در ایران به بعد از انقلاب می رسد و طراحی این گونه هواپیما ها کاملا ایرانی و بومی بوده است و دلیل شباهت این گونه هواپیما ها به نمونه آمریکایی آن این است که اکثر خلبانان و متخصصین ایرانی طراح این هواپیما ها در ایلات متحده تحصیل و آموزش دیده اند و در آمریکا نیز از این متخصصین در طراحی هواپیما چه قبل از انقلاب و چه بعد از انقلاب استفاده می شود . ظاهرا ابزار ناوبری اویونیک این پرنده دستخوش تغییرات اساسی گردیده است و از سامانه های روسی در آن استفاده گردیده است. کابین این جنگنده از تجهیزات جدید شامل نشان دهنده های دی جی تال و مانیتورهای LCD یا پلاسمای مایع استفاده گسترده گردیده است. در بخش تجهیزات خدمه پروازی نیز تغییرات اساسی بچشم می خورد، به صورتی که از کلاه های پروازی هوشمند جهت هرچه کمتر گردیدن بار کاری خلبان و افسر کمک استفاده گردیده است. جنگندهٔ آذرخش از دو موتور روسی آردی-۳۳ استفاده میکند. این جنگنده بیشتر برای عملیات های هوا به زمین طراحی شده ولی در کنارآن توانایی جنگ هوایی را نیز دارد. پیشرانه این هواپیما دو دستگاه موتور RD-۳۳ (موتور جنگنده ميگ)است که از موتورهای هواپیمای اف-۵ بسیار قدرتمندتر بوده و امکان پرواز تا سرعتهای ۱٫۵ تا ۱٫۷ ماخ را به این هواپیما میدهد. که البته کمی و یا مقداری کمتر از آذرخش است.
حالا یک عکس زیبا از این هواپیمای بومی:
